ขั้นตอนการวาดภาพลึก ๆ

Deep-Drawing: วัสดุแผ่นที่กดลงในชิ้นส่วนกลวง ขนาดภายนอกของการเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่กว่าในค่าสัมประสิทธิ์การวาดลึก: เส้นผ่านศูนย์กลางการวาดลึกและเส้นผ่านศูนย์กลางตัวอ่อนของอัตราส่วนของ“ M” (ตัวอ่อนต่อระดับของการเสียรูปของชิ้นงาน)

การวาดภาพลึกเป็นกระบวนการที่พบบ่อยมากในการขึ้นรูปโลหะ

ประการที่สอง: ปัจจัยหลักที่มีผลต่ออัตราค่าสัมประสิทธิ์การวาดลึก

(1) คุณสมบัติเชิงกลของวัสดุ (ความแข็งแรงในการโก่งตัว ---- การเสียรูปยืดหยุ่น; ความต้านทานแรงดึง ---- การเสียรูปพลาสติก; สัมประสิทธิ์การยืดตัว;

2) ความหนาสัมพัทธ์ของวัสดุ (t / d <1 d คือเส้นผ่านศูนย์กลางของตัวอ่อน)

(3) จำนวนการวาดลึก: เนื่องจากการมีอยู่ของปรากฏการณ์การแข็งตัวของเย็นนอกเหนือจากการใช้กระบวนการหลอมในระดับกลางโดยทั่วไปทุกครั้ง เป็นไปได้ที่จะใช้ค่าที่เล็กที่สุด)

4) วิธีการลึก: มีหรือไม่มีแผ่นความดันในค่า m ของอัตราเงาเป็นแผ่นความดัน M สามารถนำมาใช้เล็กลงได้ แม่พิมพ์นูน r มีขนาดเล็กเกินไปมีแนวโน้มที่จะสร้างการแตกหน้าตัดที่เป็นอันตราย

5) รัศมีนูนและเว้ารา: แม่พิมพ์เว้าสามารถลดแรงเสียดทานของการขึ้นรูป แต่มีขนาดใหญ่เกินไปเมื่อพื้นที่กดลดลงจะทำให้เกิดริ้วรอย

6) พื้นผิวที่วาดลึกและสภาพการหล่อลื่นการกวาดล้าง ฯลฯ ความเร็วในการวาดภาพลึก: ความเร็วในการวาดภาพลึกเร็วเกินไปวัสดุหน้าแปลนไม่สามารถแปลงเป็นผนังด้านข้างในเวลา มีหรือไม่มีการใช้ขนาดของค่าวงกลมขอบความดัน m

ประการที่สาม: ค่าสัมประสิทธิ์การวาดลึกครั้งแรกของชิ้นส่วนทรงกระบอกหน้าแปลนได้รับผลกระทบจากปัจจัยต่อไปนี้

(1) โดยที่ D Novex / D1: เส้นผ่านศูนย์กลางสัมพัทธ์ของหน้าแปลนควรรวมค่าเผื่อตัดแต่ง

2) H1 / D1 = ความสูงสัมพัทธ์ (หน้าแปลนแคบ: D novex / d = 1.1 ~ 1.4)

3) r/d1 = รัศมีเนื้อสัมพัทธ์ (หน้าแปลนกว้าง: D Novex/D> 1.4)

4) t/d = ความหนาของสัมพัทธ์

สำหรับชิ้นส่วนทรงกระบอกกว้างโดยทั่วไปต้องใช้การวาดลึกครั้งแรกในเส้นผ่านศูนย์กลางหน้าแปลนที่ต้องการในเวลานี้ควรพยายามใช้ M1 ที่เล็กกว่าทั้งสองอย่างมีความสามารถในการเปลี่ยนรูปแบบเต็มแล้ว (หลักการของ Flange Invariance)

สี่: การจัดระเบียบกระบวนการวาดลึก

(1) วัสดุทินเนอร์การวาดลึกลึกกว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของชิ้นส่วน: เพื่อลดเส้นผ่านศูนย์กลางของกระบอกสูบเพื่อให้ได้ความสูงของวิธีเพิ่มขึ้น

(2) ความลึกของวัสดุที่หนาขึ้นของความลึกและเส้นผ่านศูนย์กลางของชิ้นส่วนที่คล้ายกัน: สามารถใช้เพื่อรักษาความสูงของค่าเดียวกันค่อยๆลดเส้นผ่านศูนย์กลางบาร์เรลในกระบวนการลดรัศมีของเนื้อเนื้อ

(3) หน้าแปลนมีขนาดใหญ่มากและรัศมีของวงกลมมีขนาดเล็กมาก: ควรจะทำได้ผ่านการรูปร่างจำนวนมาก

(4) หน้าแปลนมีขนาดใหญ่เกินไป: หากจำเป็นควรนำมาใช้เพื่อขยายรูปร่างของวิธีการที่จะสะท้อนหลักการ“ หน้าแปลนไม่เปลี่ยนแปลง” เพื่อให้การวาดรูปแบบลึกครั้งแรกของหน้าแปลนไม่ได้มีส่วนร่วมในภายหลัง เวลาของการเปลี่ยนรูปแบบลึก, หน้าแปลนกว้างลึกเพื่อลดครั้งแรกลงในวัสดุแม่พิมพ์เว้า (เช่นการก่อตัวของผนังและด้านล่างของวัสดุ) ควรเป็นมากกว่าการวาดลึกครั้งสุดท้ายเพื่อทำให้จริง วัสดุที่จำเป็นสำหรับการทำให้วัสดุเสร็จสมบูรณ์มากกว่า 3 ~ 10%

หมายเหตุ: ใช้ขีด จำกัด บนเมื่อคำนวณจำนวนเวลาวาดลึกตามพื้นที่และใช้ขีด จำกัด ล่างในทางกลับกัน วัสดุส่วนเกินเหล่านี้จะอยู่ในขั้นตอนการวาดภาพลึกที่ตามมากลับไปที่หน้าแปลนที่เกิดจากความหนาของหน้าแปลน แต่สามารถหลีกเลี่ยงการแตกร้าวศีรษะการทำให้ผอมบางของพื้นที่สามารถแก้ไขได้โดยการสร้าง ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะควบคุมความสูงของการวาดลึกแต่ละครั้ง

ห้า: ชิ้นส่วนรูปกล่องรูปวาดลึก

ส่วนมุมเทียบเท่ากับการวาดลึกของตลับหมึกและส่วนผนังตรงนั้นเทียบเท่ากับการเปลี่ยนรูปแบบดัด

หก: ทฤษฎีการหล่อลื่นลึก

1: การหล่อลื่นด้านเดียวในกระบวนการวาดภาพลึกมีแรงเสียดทานระหว่างวัสดุและแม่พิมพ์ที่มีอยู่คราวนี้มีแรงเสียดทานห้าชนิด:

F1 ---- เว้าราจริกพื้นผิวด้านบนพื้นผิวด้านล่างของวงกลมและตัวอ่อน

F2 ---- มุมโค้งมนของแม่พิมพ์เว้า

F3 ---- ที่ผนังด้านข้างของแม่พิมพ์เว้า

F4 ---- หมัดและห้องทำงาน

F5 ---- ที่มุมโค้งมนของหมัด

ตอบ: Friction F1, 2, 3 เทียบกับทิศทางของการเปลี่ยนรูปแบบลึกไม่เพียง แต่เพิ่มค่าสัมประสิทธิ์การวาดลึกการเพิ่มแรงดึงลึกและจะสึกหรอและเกาพื้นผิวของแม่พิมพ์และสถานที่ทำงานดังนั้นมันจึงเป็น อันตราย B: F4, 5 กับทิศทางของการปั้นการวาดภาพลึกและมีผลในการป้องกันวัสดุในส่วนที่เป็นอันตรายของการทำให้ผอมบางของพื้นผิวและดังนั้นจึงเป็นประโยชน์ตามการวิเคราะห์นี้ ที่ด้านข้างของเว้าตายไม่อนุญาตให้มีการหล่อลื่นของหมัดในการผลิต ในทางปฏิบัติบางครั้งพื้นผิวของแหวนตายและแหวนจีบจะได้รับการขัดให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้และพื้นผิวหมัดจะหยาบกร้านเพื่อทำการวาดลึก

C: การหล่อลื่นด้านเดียวเหมาะสำหรับการวาดลึกของชิ้นส่วนทรงกระบอกบางส่วน แต่ไม่ใช่สำหรับการวาดภาพลึกของกระบวนการวาดภาพลึกทั้งหมด (เช่นชิ้นส่วนทรงกระบอกตื้นชิ้นส่วนรูปกล่องและการเปลี่ยนรูปแบบของพื้นผิวโค้งของส่วนหลักของส่วนหลักของส่วนหลักของส่วนหลักของส่วนหลักของส่วนหลัก การปั้นที่วาดลึก)

2: ชิ้นส่วนทฤษฎีการหล่อลื่นแบบสองด้านที่มีรูปสี่ส่วนของกล่องหล่อลื่นสองด้านจากมุมมองของการเสียรูปการเปลี่ยนรูปของชิ้นส่วนรูปทรงกระบอกการวาดภาพลึกนั้นเป็นแบบสม่ำเสมอ การเสียรูปแบบพลาสติกของเขตส่งสัญญาณเพื่อปรับปรุงขีด จำกัด การขึ้นรูปคราวนี้มีเพียงการหล่อลื่นด้านเดียวเพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดของการวาดภาพส่วนลึกของชิ้นส่วนรูปกล่องเนื่องจากโซนการเสียรูปมีการเปลี่ยนรูปแบบไม่สม่ำเสมอ ลักษณะและดังนั้นการใช้เงื่อนไขการหล่อลื่นสองด้านเพื่อเล่นโซนการส่งสัญญาณของศักยภาพการเสียรูปเพื่อชดเชยการเสียรูปของทั้งสองส่วนของการวาดภาพลึกของชิ้นส่วนรูปกล่อง ศักยภาพการเสียรูปเพื่อชดเชยความไม่สม่ำเสมอของสองส่วนของโซนการเสียรูปไม่เพียง แต่เพื่อปรับปรุงความสามารถในการรับน้ำหนักของเขตการส่งผ่าน แต่ยังเพื่อส่งเสริมการเสียรูปพลาสติกที่มีรูปร่างผิดปกติทั้งหมด ขีด จำกัด การขึ้นรูปการวาดภาพลึกจะได้รับการปรับปรุงในระดับหนึ่ง